Wibracja, Czas, Emocja

Czas jest emocją, emocja jednak jest w naszej głowie. To od naszej wewnętrznej interpretacji zależy jak zareagujemy na jakąkolwiek akcję. Lecz jeśli wszystko jest wibracją to nasze myśli i emocje także. Z tego wynika ,że kreując siebie, swoje wnętrze możemy kreować świat który nas otacza. Masa ludzi ostatnio uważa dziwne abstrakcyjne teorie naukowe, za fakty. Kiedy pierwszy raz natrafiłem na stwierdzenie „wszystko jest wibracją” po pierwsze nie rozumiałem go, po drugie było to jedyne źródło na którym autor artykułu opisywał tę teorię. Teraz zaś, nawet nie szukając znajduję nawiązania. Kiedy oglądam recenzje jakiejś książki, czy poradnika o samorozwoju słyszę słowa o wewnętrznej motywacji, i kreowaniu swojego życia przez wizualizację. Wszystko jest kreacją… Ale jeśli by pokierować życiem na swój własny sposób wystarczy skupić się na wizualizacji i nauczyć dostrajać wewnętrzną wibrację do otaczającego nas świata, to czy kiedy nauczyło by się tego perfekcyjnie kilka osób, nie powstał by chaos. Czy nie powstały by paradoksy kiedy dwie osoby chciały by tego samego? A może każde istnienie generuje swoją linię czasu, i kiedy przejmuje władzę nad życiem – łagodnie przechodzi do wymiaru równoległego, w którym to tylko ona posiada zdolność naginania czasoprzestrzeni przez wibrację? Może ograniczają nas jakieś prawa wyższe? Może osoba o większym dostrojeniu dojdzie do celu, druga zaś o mniejszym potencjale wibracyjnym, nie? Prawo wibracji mówi jednak o tym ,że jesteśmy w stanie wszystko, na odpowiednim etapie zaawansowania gęstości duchowej. Czyli jest szansa ,że osiągniemy swoje marzenia wbrew marzeniom innych? Dostroimy się w taki sposób ,że zmienią się marzenia naszego konkurenta? To otwiera przed nami nieziemskie perspektywy. Nieziemskie. I teraz gdy wychodzi słońce, decyduję się jednak zastosować do swojego planu dnia który nabazgrałem wczoraj wieczorem(dziś w nocy). Bo przecież każdy może wszystko, bo wszystko jest tym samym. Zależy to tylko od tego kto nad tym zapanuje J