Let's learn...

Takie tam ogarniać historię z podstawówki na rebusy, obrazki i skojarzeniówki, żeby tylko brat zdał do next klasy, bu uświadomić mu ,że jest w stanie ogarnąć wszystko, to co wmawiają mu ,że nie może...

Temat : Koniec rozbicia dzielnicowego... Ogarłem jedną stronę podręcznika, teraz odpoczywam... Pewnie przypadkiem wszystko zapamiętam... ehmehm.



Gra o tron - w końcu nadrabiam 3 sezon, mega ten serial wciąga bardziej niż True Blood, po prostu mega. Ukazuje taką realność, nic nie jest jasne, nikt nie jest bez interesowny. Honor liczy się wtedy kiedy nie liczy się nic innego, sex bez miłości, miłość bez sexu, forsa i wpływy. To jakby lustrzane odbicie dzisiejszego światka ;o


Zagrał bym w Warhammer RPG, mógłbym nawet prowadzić rozgrywkę, już się chyba po tych wszystkich próbach naumiałem, robić klimat. Piszę aktualnie przygodę dla 3 graczy sobie, oryginalnie tym razem nie opisuje wszystkiego, bo moja spontaniczna wyobraźnia jest w stanie wykreować o wiele bardziej niesamowite opisy miejsc, wydarzeń i zachowania ludzi. Robię schemat, problematykę, fabułę, ogarniam charaktery postaci niezależnych, a nie pisze im dialogów jak do gry PC ;o Jak skończę może się z kimś podzielę, albo poprowadzę ją jakimś śmiałkom :D

MatE-matyka jest spoko :D Oglądałem dziś kolejny ciekawski film, i znów zaczęły mi się podkręcać jakieś teorie. Wiem ,że mogę być kim chcę, ale myślę ,że powinienem skorzystać z warunków jakie wybrałem sobie przed inkarnacją. I optymalnie z nich korzystać.
To chyba nie przypadek ,że wybrałem okres nasilonego rozwoju duchowego, nie przypadek ,że nie mam aż takiego niskiego ilorazu IQ, i nie przypadek ,że potrafię go dość dobrze wykorzystać. Nie przypadek ,że nie wyglądam jak poczwara. Może zacząć od własnej firmy, potem udzielić się medialnie, wbić w politykę z własnym kapitałem i marką jaką z siebie zrobię, i zacząć rewolucję, w jakimś kraju? A może jednak zdecyduje się na swoje własne odizolowane państewko, opierające się na prawach Kreacji? 

"Rozwój intelektualny jest ważny dopiero kiedy korzystamy z niego by rozwijać się duchowo..." 

~`Hikari Asuda Shiffer

:)

Birds

 (sorry za błędy, robię ich miliony a mój wordpad ich nie podkreśla ;o)



Sroki to hartkorowe ptaki, a nikt mi w to nie wierzył. Tak jak kiedyś widziałem jak 5 srok atakowało kota, i zajebiście wyprzedzały go w strategii i komunikacji, tak teraz ptaki strasznie hałasowały na dworze, wiec wyjrząłem rpzez okno, i zobaczyłem tez około 5 srok, które atakują jakiegoś ptaka, który z jakiegos powodu nie mógł latać. Nad nimi latała chmara wron, chcąc je jakby powstrzymać. Kiedy wybiegłem an dwór by je odstraszyć, byłą tam juz jakaś pani która zamiatała wczesniej hodnik. Sroki gdzieś zniknęły, ptak nie był w stanie sie poruszać ale dostrzegłem ,że to kruk, myślaęłm ,że kruki sa najwyżej w hierarhii ptaków miejskich, a jednak sroki ośmieliły się go zaatakować. Chmara ptactwa nadal latała w powietrzu, kiedy pani sobie odeszła, wróciła jedna sroka, i męczyła nadal kruka, niektóre wrony pikowały na nią na dół, chcąc jakby spłoszyć, nie atakowały jej jednak, wydawały przy tym dziwny dźwięk, jakby błagały o litość. a ona niczym nie przejęta, kontynuowała natarcie, w powietrzu fruwały tez nieliczne kruki, ale żaden nie pokusił się o wsparcie swojego brata. Czekały na posiłek? Uznały ,że skoro nie ejst w stanie sam się bronić to jedyne co mu się nalezy to śmierć? W końcu pani poirytowana tymi ptasimi okrzykami, podeszła do kruka, chwyciła go za skrzydła i położyła obok śmietnika. Sroka, obserwowała ją z daleka, lecz jakby śmietnik ją odstraszył, może kojarzy to miejsce z kotami ? Nie wiem, chmura ptaków się przeżedziła, tak jak ich jęki. Ptaki są juz w mojej percepsji bardziej inteligentne, powoli zaczynam je inaczej traktować, tak jak myślaęłm o nich jak o randomowych instynktownych istotach, tak widze iż tworzą społeczności. I kierują się dziwnym usposobieniem, mają hierarhię, są jednak mściwe. Sroki bywają bardzo agresywne, wrony robią za optyczną przewagę, łączą się w grupy z krukami, które są jakby ochroniazami grupy, mają jednak dzięki temu przywileje, do zdobyczy. Są inteligentne i nie ufne, tacy zwiadowcy. Tak jak koło wrony można przejśc w odległosci 1/2 metrów, i jeżeli nie patrzymy na nią i nie robimy gwałtownych ruchów, to się nie spłoszy, kruk jednak dostrzeże nas z daleka, i zwiększy odległość, jakby dmuchał na zimne... Ciekawe czy chodzi o zdolnośc obserwacji? Dydukcję? Może potrafi szacować zagrożenie? Gołębie, zbliżają się do ludzi, i czesto dostają coś do ejdzenia, chodzi o zainteresowanie się człowiekiem? Łatwiej jednak dażyć je sympatią, niż wypaczoną wronę? Są jakby bardziej miejskie, społeczne, czują się dumne z żebractwa. Mimo ,że ktoś je przepłowszy, nauczyły się przez to ,że ludzie nie stanowią większego zagrożenia, niż nagły ruch zmuszajacy do chwilowej ucieczki. Wrony maja podobną świadomość, lecz przez fakt iż nie sa darzone jakąś specjalną sympatią rzadziej dostają jedzenie, może to i dlatego ,że rzadziej sie zblizają, do ludzi, od tak by wyżebrać. Kruki obserwóją inne ptaki, i wywnioskowały ,że lepiej poszukać żarcia samemu, niż choćby w najmniejszym stopniu ryzykowac zdrowie czy życie? Takie mam wrażenie, są takimi survivalowcami. Sroki zaś ? Wydaje mi się ,że to takie assassiny ? Czekają aż inny ptasior znajdzie żarcie, albo je wyłudzi, a potem mu je odbierają w jakiejs grupie. Sroki zwykle trzymaja się razem, i sa zajebistymi rasistami. Nie widziałem by wspólnie ajdły z krukami, czy innym ptactwem.  MEGA :O

dziel time

Miałem ochotę napisać na facebooku zaproszenie na spacer. Z kimkolwiek. Bez żadnych uprzedzeń itp. Potem coś mnie zablokowało, i nie wiem dlaczego ? Strach przed tym ,że nikt mnie nie zaszczyci, czy też perspektywa nudnie spędzonego czasu, z osobą której wewnętrznego piękna nie umiem jeszcze dostrzec.
Może pójdę gdzieś sam? Może chociaż spróbuję? Zjem, wypije kawę, i gdzieś pójdę. Ogolnie kiedy idę z kimś gdzieś, i wynika to z mojej inicjatywy, to przejmuję odpowiedzialność za to jak ktoś będzie się czuł dzieląc time ze mną. Kiedy idę sam, nie mam takich problemów ;o

Nie ma jak robić z siebie debila, by ludzie w okół nie zamulali.... już mi to weszło w krew, jesteście niedorozwinięci, przez wasze kompleksy i uprzedzenia...

Zdecydowałem się zatem wypić kawę z takim jednym panem, jednym z niewielu który przewyższa mnie intelektualnie, z matematycznego punktu widzenia. I bedziem siedzieć w milczeniu, a może poruszymy jakiś teoretyczny temat.

noo...

Skoro tu jestem, jestem po "coś"...

Myślę czasem ,że mógłbym już porzucić to fizyczne ciało. Mam wrażenie ,że jestem bardzo starą duszą.
Lecz jednak zdecydowałem się kolejny raz TU powrócić, by czegoś doświadczyć. ale czego szukam tym razem? Nie czuję od dawna ekscytacji, chociaż... czuję ją, ale nie wiem dlaczego nie chcę za nią podążyć. Mam wrażenie ,że raniła by kogoś. Czy powinienem się tym przejmować? Czuję twoja energię, albo sam sobie wmawiam ,że jest negatywna. Szkoda ,że nie dostrzegasz tego co zrobiłem w taki sam sposób jak ja.

Muszę chyba poszukać. A może to już koniec, doświadczeń w tej rzeczywistości, a pojawiłem się tu by pomóc komuś innemu? Komuś z kim mam duchowy pakt, kim jest ta osoba? Mogę sobie wkręcać różne warianty, ale nie jestem pewien. Wydaje mi się, że nie chodzi o doświadczenie technologiczne, a raczej doświadczanie stanów. Choć i tak an tym etapie fizyczności, powinno się to równoważyć. Ponoć rozwój techniczny w końcu się zakończy, w momencie kiedy ludzkość będzie potrafiła wpływać na swoją rzeczywistość w taki sposób, że technika będzie zbędna. Manifestowanie jedzenia, czy teleportacja, to tylko niektóre. Zastanawiam się czy chciałbym zostać w tym ciele lecz z tamtym poziomem duchowym...
To taki szpan, teleportować się w tej rzeczywistości. Ale czy tym powinno się to kierować?

Ogarniałem przed chwilą prezentację o 10 wymiarach po raz 2 i zdecydowanie więcej czaję, jednak się rozwijam ;o